Rodzice

Jednym z istotniejszych elementów wspierających działanie szkoły polskiej w Brukseli jest aktywność rodziców. W warunkach tak różnych od krajowych, gdzie jest brak wsparcia szeroko rozbudowanego systemu oświaty i administracji szkolnej, zaangażowanie rodziców w proces działania szkoły jest czynnikiem warunkującym jej sprawne i efektywne funkcjonowanie. Działalność ta przyjmować może różne formy: od indywidualnego zaangażowania w rozwiązanie konkretnego problemu poprzez działalność w trójkach klasowych czy Radzie Rodziców.

Spektrum spraw, które wymagają wsparcia ze strony rodziców jest bardzo szeroki. Jednym z najważniejszych jest kształtowanie właściwej opinii o Polsce i Polakach w społeczeństwie belgijskim. Tego rodzaju działalność uzewnętrzniana się poprzez codzienne zachowanie i pracę, bez względu na status Polaka przebywającego na obczyźnie wspomaga tworzenie się dobrej atmosfery wokół polskiej szkoły. A, że taka atmosfera jest konieczna nie potrzeba nikogo przekonywać. Przykłady wyolbrzymionych skarg mieszkańców domów położonych w pobliżuszkoły, do której uczęszczają polskie dzieci dowodzą, że budowanie atmosfery tolerancji i zaufania jest koniecznością.

 

Mała ilość godzin programu szkolnego powoduje niechęć do silniejszego wiązania się ze szkołą. Z drugiej strony terminy zajęć lekcyjnych pozostają często w sprzeczności z harmonogramem zajęć zawodowych, co utrudnia kontakt z nauczycielami i dyrekcją. Innym czynnikiem jest nie zawsze unormowany status prawny rodziców dzieci uczęszczających do szkoły polskiej, co w efekcie prowadzi do braku chęci jakiegokolwiek uaktywniania się. Z drugiej strony częstym problemem jest konflikt interesów i poglądów osób legalnie i nielegalnie przebywających w Belgii. Ci legalni często zapominają, że za decyzje i status rodziców w żadnym stopniu nie są odpowiedzialne dzieci, które mają prawo i obowiązek znać język i kulturę kraju z którego się wywodzą.

 

Podsumowując, poruszane powyżej kwestie należy podkreślić jedno. Szkoła polska w Brukseli jest częścią życia naszych dzieci. Dlatego też obojętność wobec problemów szkoły będzie obojętnością wobec dzieci. A na to nie możemy sobie pozwolić i nie pozwolimy.